Research doen is voor schrijvers soms onvermijdelijk. Daarover vertelde ik je in Verdwaal jij ook in research?. Daarin gaf ik je ook tips om te voorkomen dat research je veel meer tijd kost dan nodig is.

In deze blog wil ik het opnieuw met je over research hebben. Over de andere kant ervan; want ‘research doen’ kan namelijk ook een enorme instinker zijn. Hoe zit dat dan?

Je kunt jezelf enorm voor de gek houden

Door je bezig te houden met research kun je jezelf enorm voor de gek houden. Het klinkt namelijk verschrikkelijk interessant als mensen vragen hoe ver je staat met je verhaal of met je roman: ‘Ik ben bezig met research.’

Mensen knikken begrijpend en doorgaans zijn ze onder de indruk. Ze vragen niet verder en hebben de boodschap begrepen: jij bent volop aan het werk en het boek komt er aan, maar er is veel meer werk dan zij hadden vermoed. Het schrijverschap is omgeven door een mysterieus randje en zowel schrijvers, als lezers willen dat graag zo houden.

Jij neemt nog een toastje en vertelt de verjaarsvisite sterke verhalen over de ‘bijvangst’: dat je feitelijks niets opschiet met al die leuke informatie vertel je er niet bij. Terwijl je daar zo zit, te midden van familie en kennissen, houd je op een fantastische manier het plaatje in stand dat je schrijver bent en hard aan het werk bent. Iedereen gelooft je en nog erger, je gelooft het zelf ook.

Je kunt research misbruiken

Maar niets is minder waar: je staat stil. Je schrijft geen letter. Al een hele poos niet. Je houdt de schijn van het schrijverschap op. Je weet niet hoe je verder moet, en research plegen is een gewoonte geworden. Je bent doorgeschoten in het verzamelen van gegevens, vastgelopen in het doorstruinen van onderwerpen, verslaafd geraakt aan het dubbelchecken van je materiaal. En je hebt het er druk mee.

Ik mag dit schrijven, want ik ben hier zelf geweest. Eindeloos zocht ik zaken op over de Hongaarse revolutie, over de gewoonten in Portugal, over de staatsgreep in ik-weet-niet-welk Afrikaans land. Natuurlijk, het schip waarop mijn roman zich afspeelt, voer langs al die havens, maar die informatie was niet belangrijk voor mijn personages. Eigenlijk wist ik gewoon niet hoe ik verder moest met mijn verhaal. Het heeft mij veel tijd gekost om dit onder ogen te zien.

Mijn advies

Als jij je hierin herkent, stop dan onmiddellijk met deze zinloze bezigheid en maak een schrijfplan. Verdiep je in je personages en zoek uit wat zij willen. Wat is hun doel? Waar hebben zij alles voor over? Wat houdt hen tegen en wat brengt dat hen?

Dat is waarin lezers geïnteresseerd zijn. Zij willen worden meegenomen door de actie, meeleven met dat wat jouw hoofdpersonage overkomt. Stop met het natrekken van onzinnige feitjes. Stop met jezelf voor de gek houden en zet je pen op papier.

En lukt dat niet? Wil jouw pen niet dansen? Zit jij alleen naar het witte papier te staren? Start dan vandaag nog met mijn schrijftraining Freewriting en ik beloof je dat je schrijfzin zó weer terug is.

Heb jij ervaring met uitstelgedrag?

  • Hoe zit dat met jou? Doe jij echt research of moet je nodig terug naar je verhaal? Deel je ervaring hieronder en help andere schrijvers!