Een writer’s block is soms op eenvoudige manier te voorkomen
OSMS-blog door Marjon Sarneel

Herken je dit? Het lijkt wel een writer’s block!

Je verlangt zó naar schrijven en eindelijk ben je zo ver. Je hebt je agenda leeg gehouden. Het huis is stil en daar zit je. Je laptop open of je nieuwe schrift voor je neus.

Maar die opwinding lijkt wel verdwenen. De ideeën gevlogen, terwijl je afgelopen tijd niet kon wachten tot je tijd had om eindelijk te gaan schrijven.

Dat is logisch

Maak je geen zorgen, want dat dit gebeurt is logisch. Niet leuk, maar wel begrijpelijk. Zolang je schrijfplannen in je hoofd zitten, lijken de zinnen, de hoofdstukken kant-en-klaar. Maar zodra je ze wilt gaan opschrijven, houdt iets je tegen.

Help! Een writer’s block

Niets is zo intimiderend voor een schrijver als een lege pagina. Die lijkt je uit te dagen. Te roepen: ‘Nou, kom maar op! Jij wil toch schrijver/schrijfster zijn?’ In je achterhoofd hoor je hoongelach. (Ik zou dit niet kunnen schrijven, als ik het zelf niet had meegemaakt.)

Een writer’s block betekent niets anders dan niet te kunnen schrijven als jij dat wilt.

Een nieuw schrift, een leeg document. Dit biedt een zee aan mogelijkheden en in die zee is het gemakkelijk verdrinken. Want hoe start je? Met een titel? Met een intro? Is dat niet cliché? Beschrijf je eerst je personage? En waar is hij dan? Binnenshuis, buitenshuis? En is het drama al achter de rug of moet het nog beginnen?

Die lege pagina is je vijand

De valkuil voor (veel beginnende) schrijvers is, dat zij het gelijk goed willen doen. Zij willen een meesterwerk schrijven. Iets moois, waar hun vrienden van achterover vallen. Iets vernieuwends, waar lezers voor in de rij zullen staan.

Daarom wil die eerste zin niet.
Die is stom. Niet goed geformuleerd. Te cliché.

Daarom blijft de pagina leeg. Uur na uur. Dag na dag.

Schrijven is een proces

Het is belangrijk dat je beseft dat schrijven een proces is. Niemand schrijft in één keer een verhaal dat direct publicabel is. Iedere schrijver ploetert. Vooraf, tijdens of achteraf. Of in iedere fase.

Laat het misleidende plaatje van de Grote Schrijver die moeiteloos zijn verhaal opschrijft maar los. Schrijven is uitproberen, onderzoeken. Schrijven is vooral doen. En daar plezier in hebben. En soms gefrustreerd zijn, omdat het niet uitpakt zoals je hoopt of wilt.

Versla je vijand

Om te voorkomen dat je uren in het niets staart en je kostbare schrijftijd verdoet en steeds bozer wordt op jezelf, kun je beter meteen iets op die lege pagina schrijven. Dan is die ‘ontheiligd’.

Ik begin bijvoorbeeld met mijn naam en de datum. Twee dingen die niet fout kúnnen zijn. En dan ga ik losjes schrijven over het verhaal dat ik tevoorschijn wil toveren.

Laat je hoge eisen los

Ik heb geleerd – in een heel langdurig en pijnlijk proces van staren naar lege pagina’s – om rommel te schrijven.

Ik heb geleerd om mezelf toestemming te geven om wat-dan-ook te schrijven. Hoera! Er staat tekst. Alles is beter dan een lege pagina.

Dat kun jij ook

Als je pagina leeg blijft, dan komt dat omdat je te streng bent voor jezelf. Omdat je teveel wilt. Omdat je te hoge eisen stelt. Omdat je het gelijk goed wilt doen.

Als je echt wilt (leren) schrijven, geef jezelf dan toestemming om alles te schrijven wat bij je opkomt. Leer om je oordeel los te laten. Leer om tekst te verwelkomen.

Staar je niet blind op het werk van anderen

Besef dat er achter die tekst, achter dat verhaal, achter het gedicht van een ander vaak maanden werk zit. Van woorden wegen en proeven. Van eerste, tweede en derde versies.

Niemand schudt tekst zo uit zijn mouw.

Schrijf je hoofd leeg zonder oordeel. Ga daarna kijken wat er staat, waar het over gaat, waar het naartoe gaat.

Kopieer die eerste versie en start met bewerken. Schrap, kies, voeg toe. En geniet ervan! Veel succes!